Salı, Şubat 18

Etiket: İbret-i Âlem

İbret-i Âlem

Şiirler
İbret-i ÂlemDoğayı ibret kılmış bize yaradan Böğürtlene ulaşmak zor çalıdan Nerede bir güzellik dikene saklanmayan Gül dalının iğnesidir onu koruyan Bir kedidir arslan soyundan Pençesidir onu vahşi kılan korkulan Çiçek böcek mahlûkat Koku ten bakış duruş ölçülen Hangisi yana/kalır doğrudan Güçte ve inatta öte yok katırdan Kokusuna katlanınca şifa sarımsaktan Âh ile geçilmez bu ömür kahırdan İbret alınmalı tabiattan Dağlar bile yürürken sarsıntıdan Seyre gelinmedi dünya uzaktan Bir ceviz olup kabuğuna saklanan Ele saça kına olunmalı yaprağından Nar misali binlerce tane Başında tâcı ile bir küçük gövde İzi çıkmazken hiçbir kumaştan Kan damlar zahmetine katlanan yanaktan Sorulmazken görünen gözbebeği karasından Renklere takılırız mavi yeşil elâsıylan Kara dır oysa görmeleri odakta toplayan Ba